De moed in de schoenen....

We zijn weer terug in St. Tunnis, na een zeer voorspoedige reis.
Na een voortvarend begin hebben we enkele hectische laatste weken gehad.
We hebben ontdekt dat de voorzitter (genaamd Kalapata) van het Isiolo watercomité niet eerlijk heeft gehandeld.
Allereerst bij het toewijzen van de waterpompen.
Zijn familie kreeg een duidelijke voorkeursbehandeling.
Een electrische pomp en generator waren zeer gewenst bij een gemeenschap in Ngare mara (in de buurt van Isiolo). Later bleek dit zijn familie te zijn.
Kalapata zou materialen zoals cement, watertank en ijzer regelen voor het plaatsen van de pompen.
Omdat we twijfelden aan de rekening hebben we navraag gedaan bij de winkel waar alles gekocht was.
Wat bleek, hij heeft voor zo'n € 150 te veel in rekening gebracht.
Vanaf nu houden we echt ALLES in eigen beheer.
In Isiolo hem er op aan gesproken. Zijn reactie; hij zou opgelicht zijn!!!!
Gek, dat gebeurt toch altijd bij de blanken!
Dan zakt de moed je in de schoenen en vraag je je af waarvoor je dit allemaal doet.
Dat gevoel hebben we nog steeds een beetje, hopelijk verandert dat na verloop van tijd.
Want ja, we hebben voor ons gevoel weer veel mensen kunnen helpen.
In Isiolo 7 handpompen, 3 brandstof pompen en 1 electrische pomp geplaatst.
Daarnaast 3 pompen (door andere organisaties geplaatst) kunnen repareren.
En weer de nodige aanvragen ontvangen voor volgend jaar.
In Matanya 2 handpompen, 1 brandstof en 5 electrische pompen geplaatst.
In de buurt van Timau 2 electrische pompen geplaatst.
En er zijn nog steeds mensen die hopen op schoon drinkwater.

Maar we gaan ons eerst richten op:
Wandelen voor Water, vastenactieprojecten en projectweken op diverse basisscholen.